|
Qalulu d-dixxipli: “Rabbi, għadhom kemm kienu qegħdin ifittxu
li jħaġġruk, u int rieġa’ sejjer ħemm?” Weġibhom Ġesu: “Mhux
tnax-il siegħa fiha l-ġurnata? Sakemm wieħed jimxi bin-nhar,
ma jaħbat ma’ mkien, għax ikun qiegħed jara d-dawl ta’ din id-dinja;
imma jekk jimxi bil-lejl, jaħbat ma’ xi mkien, għax ma jkollux
dawl.” Hekk qalilhom; imbagħad issokta jgħidilhom: “Ħabibna
Lażżru rieqed, iżda ejjew immorru nqajmuh.” Qalulu d-dixxipli:
“Mulej, jekk hu rieqed, jiġifieri se jfiq.” Iżda Ġesu kien
tkellem mill-mewt tiegħu, u huma ħaduha li kien qalilhom fuq
l-irqad ta’ meta wieħed ikun bin-ngħas. Imbagħad Ġesu
qalilhom ċar u tond: Lażżru miet. U jiena nifraħ minħabba
fikom li ma kontx hemm, ħalli temmnu. Iżda imxu mmorru sa
ħdejh.” Tumas, imlaqqam it-Tewmi, qal lil sħabu d-dixxipli:
“Immorru aħna wkoll ħa mmutu miegħu.”
Meta wasal Ġesù sab li kien ġa ilu erbat ijiem fil-qabar.
Betanja kienet qrib Ġerusalem, xi żewġ mili ’l ħemm minnha.
Ħafna Lhud kienu ġew għand Marta u Marija biex ifarrġuhom,
minħabba fil-mewt ta’ ħuhom.
Kif semgħet li kien ġej Ġesù, Marta ħarġet tilqgħu, iżda
Marija baqgħet id-dar. Marta qalet lil Ġesù: “Mulej, kieku
int kont hawn, ħija ma kienx imut. Imma jien naf li kull ma
int titlob ’l Alla, ħu jagħtihulek, issa wkoll.” Ġesù qal lil
Marta: “Ħuk jerġa’ jqum!” Qaltlu Marta: “Jiena naf li jerġa’
jqum fl-aħħar jum.” Qalilha Ġesù: “Jien hu l-qawmien u l-ħajja.
Kull min jemmen fija, ukoll jekk imut, ikollu l-ħajja; u kull
min igħix u jemmen fija, dan ma jmut qatt. Temmnu int dan?”
“Iva, Mulej,” weġbitu; “Jiena nemmen li inti l-Messija, l-Iben
ta’ Alla, dak li ġie fid-dinja.”
Kif qalet dan, marret issejjaħ lil oħtha Marija u minn taħt l-ilsien
qaltilha: “L-Imgħallem ħawn u qiegħed isejjaħlek.” Dik, malli
semgħetha qamet minnufiħ u marret ħdejh. Ġesù kien għadu ma
daħalx ir-raħal, imma baqa’ fejn kienet ġiet tiltaqa’ miegħu
Marta. Il-Lhud li kienu d-dar ma’ Marija biex ifarrġuha, kif
rawha tqum malajr u toħroġ, marru warajha, għax stħajluha
sejra fuq il-qabar biex toqgħod tibki hemm. Meta Marija
waslet fejn kien Ġesù u ratu, inxteħtet f’riġlejh tgħidlu:
“Mulej, kieku int kont hawn, ħija ma kienx imut.” Kif ra
lilha tibki, u l-Lhud, li ġew magħha, jibku wkoll, Ġesù ħassu
mnikket u mħawwad ħafna. “Fejn qegħidtuh?” staqsiehom. Huma
weġbuh: “Mulej, ejja u ara.” Ġesu’ beka. Għalħekk il-Lħud
qalu: “Ara kemm kien iħobbu!” Iżda xi wħud minnhom qalu: “Ma
setax dal-bniedem, li fetaħ għajnejn l-agħma, jagħmel ukoll li
dan ma jmutx?” |
Ġesù ħassu mqanqal għal darb’oħra u resaq lejn il-qabar. Dan
kien għar b’ġebla mqiegħda fuqu. Ġesù qal: “Neħħu l-ġebla.”
Marta, oħt il-mejjet, qaltlu: “Mulej, issa beda jinten: ġa ilu
erbat ijiem mejjet.” Qalilħa Ġesù: “Ma għedtlekx li, jekk
inti temmen, tara l-glorja ta’ Alla?” Imbagħad neħħew il-ġebla.
Ġesù refa’ għajnejh ’il fuq u qal: “Missier, irroddlok ħajr li
smajtni. Kont naf li inti dejjem tismagħni imma għedt dan
minħabba fin-nies li hawn madwari, biex huma jemmnu li inti
bgħattni.” Kif qal hekk, għajjat b’leħen għoli: “Lażżru,
oħroġ.” U dak li kien mejjet ħareġ, b’idejh u riġlejh
infaxxati u b’maktur ma’ wiċċu. Ġesù qalilhom: “Ħollulu l-faxex
u ħalluh imur.”
Ħafna mil-Lhud li kienu ġew għand Marija, u li raw dak li
għamel Ġesu, emmnu fih.
X’nifhmu meta ngħidu “il-ħajja tal-grazzja ta’ Alla” jew
“il-ħajja ta dejjem”?
X’differenza tagħmel “il-ħajja ta’ dejjem” li għandna fina,
fil-mod kif ngħixu fid-dinja? Fil-ħajja tagħna ma’ Alla? U ma’
ħutna l-bnedmin?
Aħna li għandna dan it-twemmin, kif għandna nġibu ‘l quddiem
il-ħajja tal-bniedem? Il-ħames Kmandament jitlob minna biss li
noqtlux?
Ngħidu u ntennu ħafna kliem sabiħ mingħajr ma naħsbu
x’ifisser. Għalhekk jiġri li l-kliem jiżvojta, u dak li ngħidu
ma jibqax jispiralna ħajjitna.
Pass importanti fil-mixja tagħna fir-Randan hu li naħsbu,
niggustaw, nikkontemplaw il-ħajja ġdida li għaliha welllidna
Ġesύ Kristu bil-mewt u l-qawmien tiegħu, u li aħna sejrin
niċċelebraw mill-ġdid fil-Għid. Din hija l-ħajja tal-grazzja
li tant nitkellmu fuqha, iżda ftit naħsbu fuqha. Hija l-ogħla
sura ta’ ħajja li nistgħu ngħixu fid-dinja, il-ħajja ta’ Alla
fil-bniedem, il-quċċata ta’ dak kollu li jista’ jixtieq
il-bniedem.
Il-ħajja tal-grazzja ta’ Alla hija l-ħajja li tiġi
mill-Ispirtu s-Santu li fil-Magħmudija tagħna sar għalina
xmajjar ta’ ilma ħaj (Ġw 7, 38). Hija l-ħajja tat-Trinitả
Qaddisa, il-Missier, l-Iben u l-Ispirtu s-Santu, li jgħammru
fina bħal f’tempju: Jekk xi ħadd iħobbni, iħares kelmti u
Missieri jħobbu u aħna niġu u ngħammru għandu (Ġw 14, 23).
Hija l-istess ħajja li kellu fih Ġesύ Kristu, l-Iben ta’ Alla,
It-Triq, il-Veritả u l-Ħajja (Ġw 14, 5). Hija l-ħajja
ta’ dejjem, li aħna qegħdin ingħixuha minn issa u li sejra
tidher fil-ġmiel u l-milja kollha tagħha fil-qawmien fl-Aħħar
Jum: Ħajjitkom hi moħbija flimkien ma’ Kristu f’Alla. Meta
jidher Kristu, li hu l-ħajja tagħkom, imbagħad intom ukoll
tidhru flimkien miegħu fil-glorja (Kol 3, 3; 4).
Hija ħajja għal kollox ġdida, ħajja bla tarf fis-sens kollu
tal-kelma, li bdiet minn issa u ma tintemm qatt. Din il-ħajja
ingħatatilna bħala “grazzja”, mingħajr ebda mertu tagħna,
bil-mewt u l-qawmien ta’ Ġesύ Kristu Sidna. Il-mewt u
l-qawmien tiegħu aħna nidħlu fihom bil-Magħmudija tagħna.
L-ilma tal-Magħmudija huwa l-qabar tagħna, li bħall-qabar ta’
Lażżru u bħall-qabar ta’ Kristu, minnu toħroġ il-Ħajja mhux
il-mewt.
Fil-jiem li ġejjin naħsbu fuq din il-ħajja u ngħixuha l-ewwel
fil-ġrajja tal-passjoni, il-mewt u l-qawmien tas-Sinjur
Tagħna, imbagħad bit-tiġdid solenni tal-Magħmudija tagħna
fil-lel imqaddes tal-Għid. Ma għandna xejn għeżeż u aqwa
minnha.
|
